Welkom

Medio November 2011 vertrek ik voor een jaar naar Afghanistan. In dit blog vind je links naar mijn dagboek, actualiteiten uit de media en wat andere sites.
Vanzelfsprekend zal ik geen operationele info vermelden of herkenbare foto's van collega's plaatsen.
Ik ga proberen met enige regelmaat het dagboek aan te vullen.
Als je behoefte hebt om te reageren kan dat via mijn email adres hieronder of met behulp van het envelopje onder het bericht. Door het selecteren van het item kan je de geplaatste reacties lezen.

Groet Willem

vrijdag 2 december 2011

Risico's

Een missie heeft risico’s. Statistisch gezien vallen de meeste slachtoffers in het begin van de missie. Dit wordt logisch verklaart door het nog niet aangepast zijn aan de omgeving, ervaring dus. Soms kan het ook gewoon pech zijn. Vaak is het gebrekkig materiaal.
Eén van de eerste en meest belangrijke klussen bij aankomst op een nieuwe locatie is het inrichten van je slaapplaats. In ons geval bestond dit uit nieuwe slaapcontainers die vanwege de mist, sneeuw en regen wat vochtig waren. Nadat m’n collega zijn spullen had neergezet ontdekte hij een kapotte lamp. Na wat geregel had hij een nieuwe gescoord en schroefte dit Chinese massa product in de fitting, gevolg; een schok die voldoende overleefd werd vanwege een goed werkende aardlekschakelaar. Vervolgens verplaatsen we ons naar ons kantoor dat ook hagelnieuw was en stond te wachten op onze komst met hierin kantoormeubeltjes gebouwd door en gemaakt voor Koreanen. Zeer licht van gewicht en kwaliteit. De zojuist gedeeltelijk geëlektrocuteerde collega, met een gewicht van ongeveer twee keer de gemiddelde Koreaanse kantoorklerk, zette zichzelf in de zetel waarbij met een geweldige knal twee van de vier poten explodeerde. In een poging zijn val te breken zwaaide hij in zijn val met zijn arm de zojuist in elkaar geschroefde formica-met-spaanplaat tafel, merk RookJeDood, dwars doormidden.
Nadat hij, schadevrij, met zijn twee-meter-en-vier-centimeter lange lichaam, onder het gesneuveld meubilair was uit gekropen trapte hij met een vloeiende beweging de restanten van de stoel in een hoek en zei: “....en sturen ze je GVD ook nog met een te korte broek op pad.......”.
Ik heb tot nu toe geluk. Alleen mijn kachel begaf het vannacht maar mijn broek is op lengte.

2 opmerkingen:

  1. Hallo Willem , Je moet misschien eens bellen met X , de honorair consul van Afghanistan in Nederland. In het dagelijkse leven is hij manager international sales bij IKEA in Delft. Kun je passende meubels bestellen. Voor wat , hoort wat. René .

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Lieve schat, doe je voorzichtig???? Het zou toch al te lullig zijn om op die manier gewond terug te moeten komen........ Kus, Marianne

    BeantwoordenVerwijderen