Welkom

Medio November 2011 vertrek ik voor een jaar naar Afghanistan. In dit blog vind je links naar mijn dagboek, actualiteiten uit de media en wat andere sites.
Vanzelfsprekend zal ik geen operationele info vermelden of herkenbare foto's van collega's plaatsen.
Ik ga proberen met enige regelmaat het dagboek aan te vullen.
Als je behoefte hebt om te reageren kan dat via mijn email adres hieronder of met behulp van het envelopje onder het bericht. Door het selecteren van het item kan je de geplaatste reacties lezen.

Groet Willem

zondag 18 december 2011

Funny

De politietrainingsmissie wordt beveiligd en mogelijk gemaakt door dezelfde club infanteristen waar ik twee-en-dertig jaar =als je het snel zegt is het niets= geleden mijn eerste missie bij diende. Andere voertuigen, andere uniformen en andere wapens. En, nog een verschil, allemaal aardige en nette jongens en meisjes. Ze zeggen U tegen me. Hulpvaardige en collegiale mensen. Een makke van een grote internationale missie is de bureaucratie. Voor elk probleem is een formulier verzonnen die na het invullen en verzamelen van handtekens de lijn ingaat en, niet zelden, ergens in het lange proces verdampt zonder dat het probleem opgelost is. Het is een verademing om een club pragmatische professionals in de buurt te hebben die zonder formulieren en rekeningen simpelweg het probleem oplossen.
De militairen zitten hier zes maanden en kunnen één keer op verlof. De eerste verlofgangers zouden gisteren uitgevlogen worden maar vanwege de laaghangende bewolking en mist kon er geen vliegtuig landen. Vandaag hetzelfde verhaal. De mist en bewolking blijven hangen vanwege het gebrek aan wind. In de drie weken dat ik hier nu zit is er nog geen zuchtje wind geweest. Ik had al mijn bedenkingen over het boek “De Vliegeraar” en hier kan het verhaal zeker nooit afgespeeld zijn.
Ik begrijp dat morgenavond een deadline getrokken is en dat bij het verstrijken ervan hun verlof niet doorgaat. Optie is dat er met heli’s uitgevlogen wordt maar heli’s zijn druk bezet en de inzet beperkt. In die situatie kunnen er maar een beperkt aantal op verlof. Mooie casus voor een leiderschapscursus; wie gaat er op verlof en waarom? Ga er maar aan staan.
Over tien dagen heb ik een ticket van Kabul naar Amsterdam. Het wordt dus een uitdaging om in Kabul te komen. Collega’s die over vier dagen moeten vertrekken zitten nu ook nog hier.
Drie dagen geleden is het laatste vliegtuig geland. Het had lang gecirkeld voordat het erg laag een gaatje vond. Het werd bestuurd door een Zuid-Afrikaanse piloot die de landing “Funny” vond.
Hopelijk lukt het de militairen morgen op reis te gaan voor een verdiend verlof en ik hoop ze over tien dagen te kunnen volgen. Met of zonder Funny landingen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten