MerryChristmas

Kerstavond op JalalabadRoad. Ik ben uitgenodigd voor een Christmas Eve Happening en ben samen met een collega OnRoute, het is koud, donker en er hangt een dikke smok veroorzaakt door het verbranden van gedroogde stront, slechte brandstof en alles wat nog meer brand en verstookt wordt. Op elke kruising een kudde jongetjes die de keuze hebben om met een vieze doek je ramen iets minder vuil te maken en hiervoor een paar centen te verdienen of Tea-Boy te worden. Ze weten dat onze ramen niet open kunnen en we nooit deuren openen dus klimmen ze op de motorkap en hangen in een trosje aan het reservewiel en maken het op hun manier leuk op de avond dat hun minder populaire profeet een paar jaar geleden werd geboren.
Als we arriveren is de feestruimte al aangekleed en krijg ik van een grote Amerikaan, natuurlijk met rode kerstmuts, een stevige Gin in een grote groene kartonnen StrarBucks beker in mijn handen geduwd. Het smaakt goed maar ik voel gelijk dat de alcoholvrije weken in Kunduz, we zijn solidair met de Nederlandse jongens en meisjes soldaten, zijn werk heeft gedaan. Terwijl mijn duivel op mijn linker schouder “Lekker, Meer, Meer” roept, wint mijn engel op de rechterschouder en laat ik het bij deze ene.
Naast de Lobster, wordt niet gegeten door deze groep internationale Culinaire barbaren, loopt de avond zoals ik gedacht had. De equivalent van onze pedofiele goedheiligman verschijnt ten tonele wat voor mij het teken is te vertrekken. Dat lukt nog niet helemaal weerstandloos want mijn vrijgezelle collega denkt dat hij indruk maakt op een Canadese Suomi worstelaarster en heeft niet in de gaten dat zij honderd procent gay is, hij bovendien de leeftijd heeft van haar vader, zijn dikke pens zeker geen indruk maakt en zijn scheiding weliswaar in het midden zit maar wel heel erg breed is. Geluk voor hem; hij mag terug rijden.
Het is stil geworden op JalalabadRoad en de jochies zijn vertrokken.
ChristmasDay en BoxingDay zijn vrije dagen en kan ik niet verder met mijn voorbereiding van de cursus.
Dinsdagmiddag vlieg ik en heb alleen de dinsdag ochtend nog tijd om mijn zaken te regelen. Weet niet hoe het feestprogramma van mijn kantoorcollega’s er tijdens hun kerstreces uit ziet maar hoop dat hun duiveltje gewonnen heeft en dat ze veel groene StarBuckbekers hebben geleegd.
Ik verheug me erop om dinsdag vroeg op het HQ te zijn en overal heel hard “MerryChristmas!” te schreeuwen.