Bevoorrecht

Ondanks de herdenking van de Russiche inval, volgens mij 1979, en de daarbij horende ThreatWarnings, vanmiddag volgens schema gevlogen.
Mooie stress als er in de volle vertrek hal van Kabul International alleen in vloeiend Dari berichten geroepen worden waar ook mijn Finse en Canadese collega’s geen Afghaanse chocolade van konden maken. Vervolgens gaan er vier gates tegelijk open en worden de vliegtuigkaartenknippers kompleet onder de voet gelopen door de massa die, voor mij nog steeds onbekende reden, heel erg veel haast hebben. De duw partij is niet echt bevorderlijk voor hun toch al niet overdreven klantgerichtheid en het blijft dus voor mij een raadsel welke gate ik moet nemen. Omdat het logo van het dichts bijstaande vliegtuig het meeste leek op het logo van mijn boardingpas heb ik me daar maar gemeld en dit bleek een goede keuze.
Bij donker aangekomen in Dubai en me in Dubai Marine af laten zetten met een taxi. Ook bij donker een heel indrukwekkende stad. Grote, groter en grootste gebouwen en apart gebouwd. Heerlijk weer, zeebriesje, mooie terrassen aan het water, prima eten en vriendelijke mensen. En nog even mijn lieve dochter aan de telefoon gehad. Life is Wonderful.
Gisteravond in Kabul nog een mooi gesprek gehad met een collega waarbij we tot de conclusie kwamen dat we bevoorrechte mensen zijn om deze ervaringen te mogen meemaken.
Met dit bevoorrechte gevoel ben ik nu op verlof en op weg naar huis.

Dubai,