De bijna dagelijkse bezoeken aan de Police Substations in Kunduz zijn tot nu toe de krenten in de pap. De mensen steeds beter leren kennen en een klein beetje leren begrijpen hoe de hazen in deze, voor ons compleet, vreemde politiewereld lopen. Ik denk dat Sudan een prima voorbereiding voor me is geweest en het boek van Romeo Delair verplicht studiemateriaal zou moeten zijn ter voorbereiding op een missie in dit soort crisisgebieden.
Het is duidelijk dat onze westerse manier van coachen en mentoren vragen oproept. Hier is leiderschap een one way road en verantwoordelijkheid wordt niet gedeeld laat staan gedelegeerd. Logisch als je de achtergronden van de politie-chefs kent. Het zijn meesters in het oplossen van hun eigen problemen en het vragen om hulp zou als teken van zwakte kunnen worden aangemerkt.
Een lastig, moeizaam, lang maar mooi proces. Vanuit onze westerse resultaatgerichte blik vaak frustrerend. Maar als een politiechef je vraagt om te helpen bij het organiseren van een Human Right cursus omdat hij denkt dat zijn mensen hier wat van kunnen leren is dat een succesje waarmee je goed verder kan.
Deze voorlopers in het leiding geven met lef verdienen, alleen daarom al, onze hulp en aandacht.
Hallo Willem. Het Nederland van nu maakt wel duidelijk dat het gebruik van het woord leiding, in combinatie met het werkwoord hebben, schijnbaar meer voor de hand ligt dan de combinatie met het werkwoord geven. Groeten , René .
BeantwoordenVerwijderenJe hebt het weer heel goed verwoord. Hopelijk bereik je er op lange duur ook het gewenste resultaat. Marianne
BeantwoordenVerwijderen