Op de zesentwintigste dag van de maand Dalwo in het jaar 1367 trok de laatste USSR soldaat aan zijn kuierlatten. Gezien het nog steeds ruim aanwezige Russische schroot en ander klerezooi is dat niet geheel vrijwillig gegaan en op zijn minst wat weinig georganiseerd. Vandaag dus drie en twintig jaar geleden. En dat moet gevierd worden. De Afghanen hebben, ondanks hun grote gastvrijheid, in de loop van hun geschiedenis nogal wat bevriende en minder bevriende naties de deur gewezen en hun land uitgezet en omdat het een trots volk is moet dat gevierd worden. De lijst van nationale Afghaanse feestdagen is dus lang. Een probleempje is dat bij het spreekwoordelijke trekken van de agenda’s, Afghanen gebruiken namelijk geen agenda, voor het maken van een afspraak er even gerekend moet worden. De Afghanen doen dat uit hun hoofd maar ik heb daar echt wel een stukje papier, rekenmachientje en een Afghaanse én westerse kalender voor nodig. En dan nog ga ik regelmatig het, alweer spreekwoordelijke, schip, die zijn hier namelijk niet, in omdat ik de tabel van de maanstanden, die bepalend zijn voor de Afghaanse maanden, nog niet meester ben.
Ook met de planning voor de cursus hadden we hier geen rekening mee gehouden en werden hier vriendelijk op gewezen. Het lesprogramma is vol dus een niet geplande vrije dag was een slechte keuze. De oplossing werd door de cursisten op typisch Afghaanse manier gevonden door gewoon er geen punt van te maken en van hun vrije dag af te zien. Een gratis les van onze Afghaanse collega’s in niet ambtelijk denken: Heerlijk!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten