woensdag 21 maart 2012
Leave
Na vertraging, uren hangen op vliegvelden, een extra overnachting in Istanbul en ruzie met slecht luchtvaartmaatschappij personeel en asociale medereizigers samen met Peter en Mario vanochtend aangekomen in Nederland en aan ons verlof begonnen. Lekker!
maandag 19 maart 2012
Curiosity
Heel vervelend om door een beetje wind en een beetje stof niet bij m'n meisje te kunnen slapen maar gewoon nog een nacht in Kabul te moeten blijven.
Insha'Allah, en ik weet zeker dat Hij dat wilt, slaap ik morgen bij haar.
I close my eyes, only for a moment, and the moment's gone
All my dreams, pass before my eyes, a curiosity
Dust in the wind, all they are is dust in the wind.
Insha'Allah, en ik weet zeker dat Hij dat wilt, slaap ik morgen bij haar.
I close my eyes, only for a moment, and the moment's gone
All my dreams, pass before my eyes, a curiosity
Dust in the wind, all they are is dust in the wind.
zondag 18 maart 2012
Navruz
Aanstaande woensdag Navruz, de nieuwe dag, mis ik. Hoop morgen op verlof te gaan.
Het niet aanwezig zijn tijdens het Afghaanse nieuwjaar is geen poging om te voorkomen in één jaar er twee ouder te worden maar deze onzinnige redenering geeft wel aan dat het tijd voor verlof is.
Het niet aanwezig zijn tijdens het Afghaanse nieuwjaar is geen poging om te voorkomen in één jaar er twee ouder te worden maar deze onzinnige redenering geeft wel aan dat het tijd voor verlof is.
zaterdag 17 maart 2012
Youp
Ter voorbereiding op twee weken Nederland de column van Youp gelezen, ben weer helemaal op de hoogte en er klaar voor!
Bejaardengevangenis
Het gevolg van een redelijk onschuldige handeling: de schoolmeester gaf een zilveren schijfje aan de buschauffeur, deze zou het in de dvd-speler steken, lette even niet op en de rest is geschiedenis. Trieste geschiedenis. Maar dan: terwijl het bloed in de Zwitserse tunnel nog niet geronnen was, de sirenes zich hees loeiden, de zwaailichten hun blauw over angstige gezichten zwiepten en de artsen voor de kinderlevens vochten, stond er in het Belgische Lommel al een reporter bij de school te wachten op de door verdriet en onzekerheid verpletterde ouders. Hij deed verslag op de radio. Mijn radio. Hij was zelfs al even in de school geweest. Als een Tulleken had hij door de gangen gedoold, maar de directeur had hem eruit geflikkerd. Hij vertelde het zelf. Schaamteloos. Op Radio 2!
Waarom de directeur de rampenpornograaf niet doodgeslagen heeft weet ik niet. Als er toch al 28 slachtoffers gevallen zijn dan is het niet erg als een enge, tranenlikkende journalist ook sterft. Gewurgd door een radeloos schoolhoofd, die zojuist een klas verloren heeft. Begrijpelijke ontoerekeningsvatbaarheid. Ik had het de man niet kwalijk genomen. Zoals ik ook Willem-Alexander had begrepen als hij een paar weken geleden vanuit zijn hotel een stevige lawinepijl had afgeschoten op het postende journaille. Niets is op zo’n moment mooier dan het geluid van een kermende paparazzo.
Wat is er aan de hand dat tegenwoordig ook de publieke omroep deze riooljournalistiek bedrijft? De hele wereld lijkt een grote Telegraaf geworden. Waarom moeten wij horen hoe verdrietige ouders de lagere school van hun overleden kinderen betreden? Ze huilen ja en ze hebben de armen om elkaar heen geslagen. Dat doen mensen die wanhopig zijn. Dat hoef ik niet op mijn radio te horen. En niet aankomen met het argument dat er een knop op de radio zit en ik het ding uit kan zetten. Op de door de overheid gefinancierde zenders wil ik gewoon geen microfoongajes. Geen spul dat verdrietige mensen gadeslaat. Dat is iets anders dan een Rutger die een politicus tackelt.
Twee uur later trok Robert M. in de rechtbank zijn grote muil open. Of we begrip wilden hebben voor de pedo in het algemeen en Robert M. in het bijzonder. De pedo, die het erectietechnisch niet makkelijk had als hij een luier moest verschonen. Laat staan duizend luiers. En zijn huwelijk met de zitzak, zoals zijn persoonlijke glijmiddelinkoper in een krant omschreven werd, viel ook al niet mee. Robert is bang dat hij eigenlijk op voorhand al veroordeeld is. Hij weet nu al dat hij de rest van zijn leven achter de stangen zal doorbrengen. Klopt. En dat komt niet door de publieke opinie, maar door de zieke zaken die de smeerlap bekend heeft. Daarom moet hij de rest van zijn leven achter de tralies. Ik zou als ik hem was een paar octaven lager zingen. Sterker nog: ik zou sowieso niet zingen, maar zwijgen. Heel stil zwijgen. En zitten. Doodstil zitten.
Als ik rechter was zou ik hem als extra straf op de bejaardenafdeling van de gevangenis plaatsen. Tussen urine lekkende oudjes, die ook een beetje ruiken. Vies ruiken. Naar zweet en zacht gelaten windjes. En de oudjes moeten ook een beetje gestoord zijn. Psychisch gestoord. Rare verhalen vertellende gekken. Dat er eentje bijvoorbeeld praat over ene Kalbfleisch, die het hoofd was van een Nederlandse overheidsinstantie die erop toe moest zien dat mensen netjes zaken deden. En dat die meneer Kalbfleisch ontslagen werd omdat hij verdacht werd ooit twee keer meineed te hebben gepleegd. En dat hij zelf ooit geregeld had dat hij meer dan drieënhalve ton meekreeg. En dat hij die poen ook werkelijk schaamteloos pakte. 352.000 euro! En dat de minister er niets aan kon doen. Zo’n raar verhaal. Allemaal fantasie natuurlijk. Uit de stinkende mond van een bejaarde. En daar moet je dan als kinderverkrachter naar luisteren. Heerlijk.
Bron NRC, Youp van 't Hek
Bejaardengevangenis
Het gevolg van een redelijk onschuldige handeling: de schoolmeester gaf een zilveren schijfje aan de buschauffeur, deze zou het in de dvd-speler steken, lette even niet op en de rest is geschiedenis. Trieste geschiedenis. Maar dan: terwijl het bloed in de Zwitserse tunnel nog niet geronnen was, de sirenes zich hees loeiden, de zwaailichten hun blauw over angstige gezichten zwiepten en de artsen voor de kinderlevens vochten, stond er in het Belgische Lommel al een reporter bij de school te wachten op de door verdriet en onzekerheid verpletterde ouders. Hij deed verslag op de radio. Mijn radio. Hij was zelfs al even in de school geweest. Als een Tulleken had hij door de gangen gedoold, maar de directeur had hem eruit geflikkerd. Hij vertelde het zelf. Schaamteloos. Op Radio 2!
Waarom de directeur de rampenpornograaf niet doodgeslagen heeft weet ik niet. Als er toch al 28 slachtoffers gevallen zijn dan is het niet erg als een enge, tranenlikkende journalist ook sterft. Gewurgd door een radeloos schoolhoofd, die zojuist een klas verloren heeft. Begrijpelijke ontoerekeningsvatbaarheid. Ik had het de man niet kwalijk genomen. Zoals ik ook Willem-Alexander had begrepen als hij een paar weken geleden vanuit zijn hotel een stevige lawinepijl had afgeschoten op het postende journaille. Niets is op zo’n moment mooier dan het geluid van een kermende paparazzo.
Wat is er aan de hand dat tegenwoordig ook de publieke omroep deze riooljournalistiek bedrijft? De hele wereld lijkt een grote Telegraaf geworden. Waarom moeten wij horen hoe verdrietige ouders de lagere school van hun overleden kinderen betreden? Ze huilen ja en ze hebben de armen om elkaar heen geslagen. Dat doen mensen die wanhopig zijn. Dat hoef ik niet op mijn radio te horen. En niet aankomen met het argument dat er een knop op de radio zit en ik het ding uit kan zetten. Op de door de overheid gefinancierde zenders wil ik gewoon geen microfoongajes. Geen spul dat verdrietige mensen gadeslaat. Dat is iets anders dan een Rutger die een politicus tackelt.
Twee uur later trok Robert M. in de rechtbank zijn grote muil open. Of we begrip wilden hebben voor de pedo in het algemeen en Robert M. in het bijzonder. De pedo, die het erectietechnisch niet makkelijk had als hij een luier moest verschonen. Laat staan duizend luiers. En zijn huwelijk met de zitzak, zoals zijn persoonlijke glijmiddelinkoper in een krant omschreven werd, viel ook al niet mee. Robert is bang dat hij eigenlijk op voorhand al veroordeeld is. Hij weet nu al dat hij de rest van zijn leven achter de stangen zal doorbrengen. Klopt. En dat komt niet door de publieke opinie, maar door de zieke zaken die de smeerlap bekend heeft. Daarom moet hij de rest van zijn leven achter de tralies. Ik zou als ik hem was een paar octaven lager zingen. Sterker nog: ik zou sowieso niet zingen, maar zwijgen. Heel stil zwijgen. En zitten. Doodstil zitten.
Als ik rechter was zou ik hem als extra straf op de bejaardenafdeling van de gevangenis plaatsen. Tussen urine lekkende oudjes, die ook een beetje ruiken. Vies ruiken. Naar zweet en zacht gelaten windjes. En de oudjes moeten ook een beetje gestoord zijn. Psychisch gestoord. Rare verhalen vertellende gekken. Dat er eentje bijvoorbeeld praat over ene Kalbfleisch, die het hoofd was van een Nederlandse overheidsinstantie die erop toe moest zien dat mensen netjes zaken deden. En dat die meneer Kalbfleisch ontslagen werd omdat hij verdacht werd ooit twee keer meineed te hebben gepleegd. En dat hij zelf ooit geregeld had dat hij meer dan drieënhalve ton meekreeg. En dat hij die poen ook werkelijk schaamteloos pakte. 352.000 euro! En dat de minister er niets aan kon doen. Zo’n raar verhaal. Allemaal fantasie natuurlijk. Uit de stinkende mond van een bejaarde. En daar moet je dan als kinderverkrachter naar luisteren. Heerlijk.
Bron NRC, Youp van 't Hek
donderdag 15 maart 2012
Leave Mode
Gisteren naar Mazar El Shariff gevlogen. Een dag cursus en daarna door naar Kabul om door te reizen naar Amstelveen-Noord.
In Mazar gastvrij ontvangen door Finse, Griekse en Zweedse collega’s en uitgenodigd voor een donderdagavond borrel, begin van het weekend.
Scandinavische missie tijgers met mooie verhalen. Veel verhalen over Libanon. Namen, plaatsen en kroegen uit Zuid-Libanon en Israel.
Memories.
In Mazar gastvrij ontvangen door Finse, Griekse en Zweedse collega’s en uitgenodigd voor een donderdagavond borrel, begin van het weekend.
Scandinavische missie tijgers met mooie verhalen. Veel verhalen over Libanon. Namen, plaatsen en kroegen uit Zuid-Libanon en Israel.
Memories.
dinsdag 13 maart 2012
Lunch
De lente laat weer even op zich wachten. Zondagnacht is er voor de zoveelste keer een behoorlijk pak sneeuw gevallen. Voordeel; in Kunduz zijn geen files en paniekberichten dat het een beetje koud is! En vanwege de grote voorraad sneeuw in de bergen wordt er een goede oogst verwacht.
Vanochtend onderweg geweest met een paar Nederlandse journalisten en aan het eind van de ochtend de belofte ingelost om bij één van de politiechefs te komen eten. De begrippen gastvrijheid en gastheerschap worden in Afghanistan met een hoofdletter geschreven. We werden getrakteerd op geroosterd schapenvlees, Afghaanse rijst, vanwege het seizoen vers gebakken vis, lekker brood en vers fruit. Het viel onze gastheren op dat je Nederlanders stil kan krijgen als je ze aan het eten zet. Indrukwekkende jeugdverhalen gehoord over hoe je als zestienjarige Afghaanse schooljongen de Russische oorlog in loopt en daar niet meer uit komt.
En dat alles terwijl je in een yoga houding zit die niet geoefend is in het opwerkingstraject en binnen enkele seconden kramp oplevert in spieren waarvan je het bestaan compleet onbekend was.
Ik denk dat we de afgelopen maanden een goede basis hebben gelegd om op door te werken. We zijn welkom en voelen ons gewaardeerd door onze counterparts. Een beste basis om de komende jaren op door te bouwen.
maandag 12 maart 2012
NOS
Trainingsmissie in Kunduz gaat door
Update: maandag 12 mrt 2012, 08:19
De Nederlandse politietrainingsmissie in de Afghaanse provincie Kunduz gaat vooralsnog gewoon door. Het ministerie van Defensie houdt de situatie wel nauwlettend in de gaten, vanwege het incident van gisteren.
Een Amerikaanse militair schoot toen 16 burgers dood in de provincie Kandahar. De anti-Amerikaanse gevoelens zijn door die gebeurtenis verder aangewakkerd. Het ministerie van Defensie zegt dat er in Kunduz nog geen sprake is van onrust.
De Amerikaanse militair verliet in de nacht zijn basis, ging huizen binnen en schoot er mensen dood. Na zijn daad gaf hij zich over.
BRON: NOS
Update: maandag 12 mrt 2012, 08:19
De Nederlandse politietrainingsmissie in de Afghaanse provincie Kunduz gaat vooralsnog gewoon door. Het ministerie van Defensie houdt de situatie wel nauwlettend in de gaten, vanwege het incident van gisteren.
Een Amerikaanse militair schoot toen 16 burgers dood in de provincie Kandahar. De anti-Amerikaanse gevoelens zijn door die gebeurtenis verder aangewakkerd. Het ministerie van Defensie zegt dat er in Kunduz nog geen sprake is van onrust.
De Amerikaanse militair verliet in de nacht zijn basis, ging huizen binnen en schoot er mensen dood. Na zijn daad gaf hij zich over.
BRON: NOS
zondag 11 maart 2012
Blinde Vlek
Er is in onze westerse cultuur geen equivalent voor de Koran.
Ook onze Bijbel vertegenwoordigd niet onze waarden en normen, verbindt ons niet en is niet zo heilig als de Koran in Afghanistan. Wij kennen dat niet.
Dat de Koran verbranding schade zou aanrichten had ik verwacht. Dat het zoveel schade zou geven leer ik tijdens gesprekken met Afghanen. Ik zie en hoor ze hun best doen om dit met vriendelijkheid en respect uit te leggen.
Iets willen leren van andere culturen is leuk en een studie erover volgen is interessant alleen compleet zinloos als we ons niet bewust zijn van deze blinde vlek.
Onze opdracht is het helpen van de Afghaanse bevolking bij het leggen van een basis voor een samenleving in de Afghaanse realiteit.
Deze Afghaanse realiteit maakt het werk boeiend en leerzaam. En als vanmiddag het bericht over de ramp in Kandahar binnenkomt ook frustrerend. Maar het zal niet zo zijn dat de blunders van domme militaire ambtenaren en moordpartijen van doorgedraaide malloten bepalend zijn voor de toekomst van mooie volken in een mooi land.
Ook onze Bijbel vertegenwoordigd niet onze waarden en normen, verbindt ons niet en is niet zo heilig als de Koran in Afghanistan. Wij kennen dat niet.
Dat de Koran verbranding schade zou aanrichten had ik verwacht. Dat het zoveel schade zou geven leer ik tijdens gesprekken met Afghanen. Ik zie en hoor ze hun best doen om dit met vriendelijkheid en respect uit te leggen.
Iets willen leren van andere culturen is leuk en een studie erover volgen is interessant alleen compleet zinloos als we ons niet bewust zijn van deze blinde vlek.
Onze opdracht is het helpen van de Afghaanse bevolking bij het leggen van een basis voor een samenleving in de Afghaanse realiteit.
Deze Afghaanse realiteit maakt het werk boeiend en leerzaam. En als vanmiddag het bericht over de ramp in Kandahar binnenkomt ook frustrerend. Maar het zal niet zo zijn dat de blunders van domme militaire ambtenaren en moordpartijen van doorgedraaide malloten bepalend zijn voor de toekomst van mooie volken in een mooi land.
maandag 5 maart 2012
A Grumpy Look
has nothing to do with anger, it's just the expression of concentration, faith, hope, love and realism......
vrijdag 2 maart 2012
Media
2 March 2012 KABUL — Afghanistan’s top religious council on Friday demanded that those responsible for the burning of copies of Holy Quran at a US military base should be put on public trial, a statement from the president’s office said.
The Ulema Council “insists that such a devilish act is not forgiveable by apologies, and that the perpetrators of this crime should soon be publicly tried and punished”, the statement said.
“The council strongly condemns the heinous, inhumane, barbaric act of disrespecting the Holy Koran and other religious books by American forces in Bagram base.”
The council is funded by the government and issued the statement after a meeting with President Hamid Karzai.
The council reiterated the president’s calls for the handover of the US-run prison at Bagram to Afghan control and an end to night raids, saying “the foreigners have so far not positively responded to these righteous demands”.
The copies of the Holy Quran sent to an incinerator pit at the Bagram base north of Kabul had reportedly been seized from prisoners — in what is known as Afghanistan’s Guantanamo Bay — who were suspected of using them to pass messages.
The incident ignited days of violent anti-US protests in which some 40 people died and led to an apology by US President Barack Obama.
Bron: AFP
The Ulema Council “insists that such a devilish act is not forgiveable by apologies, and that the perpetrators of this crime should soon be publicly tried and punished”, the statement said.
“The council strongly condemns the heinous, inhumane, barbaric act of disrespecting the Holy Koran and other religious books by American forces in Bagram base.”
The council is funded by the government and issued the statement after a meeting with President Hamid Karzai.
The council reiterated the president’s calls for the handover of the US-run prison at Bagram to Afghan control and an end to night raids, saying “the foreigners have so far not positively responded to these righteous demands”.
The copies of the Holy Quran sent to an incinerator pit at the Bagram base north of Kabul had reportedly been seized from prisoners — in what is known as Afghanistan’s Guantanamo Bay — who were suspected of using them to pass messages.
The incident ignited days of violent anti-US protests in which some 40 people died and led to an apology by US President Barack Obama.
Bron: AFP
Thuis
Bad, Mad or Running Away. Er wordt gezegd dat er minimaal één van deze drie motivatoren aanwezig moet zijn om op missie te gaan. Meerdere strekt tot aanbeveling. Ik hoop mezelf goed genoeg te kennen om er zeker van te zijn dat er minimaal één niet op mij van toepassing is.
Voor de lieverds die thuis achterblijven en je beter kennen dan jijzelf, is een missie moeilijker dan voor ons die geen last hebben van onduidelijke, schreeuwerige en slecht geïnformeerde journalisten. We zien, horen, ruiken en voelen hoe de situatie ter plaatse is. Bovendien worden we geacht een basis aan gezond verstand voorhanden te hebben.
Een fijne gratis bijkomstigheid van een missie is dat je hier weer bewust wordt wat het is om een fijn thuis te hebben.
Ik zie er erg naar uit om straks weer lekker even thuis te zijn.
A hundred days have made me older
Since the last time that I saw your pretty face
But all the miles that separate
Disappear now when I'm dreaming of your face
Voor de lieverds die thuis achterblijven en je beter kennen dan jijzelf, is een missie moeilijker dan voor ons die geen last hebben van onduidelijke, schreeuwerige en slecht geïnformeerde journalisten. We zien, horen, ruiken en voelen hoe de situatie ter plaatse is. Bovendien worden we geacht een basis aan gezond verstand voorhanden te hebben.
Een fijne gratis bijkomstigheid van een missie is dat je hier weer bewust wordt wat het is om een fijn thuis te hebben.
Ik zie er erg naar uit om straks weer lekker even thuis te zijn.
A hundred days have made me older
Since the last time that I saw your pretty face
But all the miles that separate
Disappear now when I'm dreaming of your face
Abonneren op:
Reacties (Atom)