Schone Lucht

Afghanistan vanuit de lucht is prachtig. De scherpe bergruggen ten noorden van Kabul zijn besneeuwd en worden prachtig uitgelicht door een opkomende zon. De bergen lopen door tot de laag gelegen vlakte waar Kunduz ligt.
Ik kreeg een mooi beeld waarom de Engelsen en later de Russen het niet voor elkaar hebben gekregen dit land met deze natuur militair te bezetten.
De daling wordt ingezet en de laatste bergruggen worden slalommend met succes gemist. Omdat een visuele landing de enig optie is op Kunduz International wordt er een rondje boven de strip gemaakt en neemt de koetsier de beslissing of hij het erop gaat wagen. We hadden vanochtend geluk met het weer en er werd geland.
Bij het uitstappen valt de schone lucht, vergeleken met Kabul, het eerst op. Vorige week week las ik een Amerikaans rapport waarin beweerd werd dat in Kabul in een jaar tijd ongeveer twee kilo menselijke uitwerpselen worden ingeademd.
Omdat ik aanneem dat de grootte van het reukorgaan recht evenredig is met de ingenomen hoeveelheid lijkt me de, meer dan, veertig gram die ik de afgelopen week tot me heb mogen nemen voorlopig wel voldoende en ben niet alleen hierom gelukkig hier veilig aangekomen te zijn.

Vamos!

Vanmiddag de knoop doorgehakt. Ondanks dat mijn bagage nog niet boven water is en het installeren van mijn dienstlaptop RocketScience schijnt te zijn toch geprobeerd op de volgende list te komen. as Dinsdag zou de eerste mogelijkheid zijn. Laat in de middag een telefoontje dat ik morgen vlieg, een dag eerder dus. Nog snel even een warm jasje geregeld en wat EnergyFood ingeslagen. Collega’s die gisteren hebben geprobeerd richting Kunduz te vliegen hebben een mooie vlucht gehad over een prachtig landschap maar zijn boven het vliegveld gedraaid en teruggevlogen vanwege sneeuwval. Morgen zijn de weersvooruitzichten beter en moet het gaan lukken.

CdS

´Ik hou niet van wapens. Het is geen macho-instrument. Het geweer is een van de belangrijkste instrumenten om vrede en stabiliteit te creëren. Ieder dag hoop ik dat conflicten in vrede kunnen worden opgelost. Dat er geen wapens meer nodig zijn. Maar tot die dag blijf ik hier staan met mijn wapen.' 
CdS Peter van Uhm, TEDx

Pool Hell

Aan de rand van Kabul ligt een heuvel. Op de heuvel is een soort park aangelegd en bovenop de heuvel hebben de Russen, in hun periode, een zwembad gebouwd. Een kolossaal bad met vier hoge duiktorens en geen waterleiding. Het beetje water wat in het diepe bassin ligt is regenwater. Om het bad staat een degelijk Oost-Europees hek die de hordes jongetjes eruit houden. Twee politieagenten bewaken het bad permanent.
Dat doen ze goed, er is nog nooit iemand het zwembad in geweest zonder te betalen. Met een kaartje trouwens ook niet.

DrivingCourse

Vandaag begonnen met een tweedaagse rijopleiding. Alle leuke dingen die in Nederland niet mogen én de vervelende dingen die juist wel moeten worden hier aangeleerd/afgeleerd. De twee Schotse instructeurs hebben een militaire- en politieachtergrond en een bek ervaring in landen waar het weleens anders moet dan mag. Het wagenpark is top en op veiligheid is niet bezuinigd.
Dagen die de krenten uit de pap zijn!

VoiceMail Foutje

Afgelopen dagen opgesloten gezeten in een conference-room en almost Killed by PowerPoint. De Missie ligt op koers en er worden grote successen geboekt en het kan alleen maar NOG beter gaan!
Ook nuttige reminder gehad de voicemail van je eigen GSM te sluiten. Na terugkeer op GreenVillage gelijk achter de computer gekropen om even op te zoeken hoe dat ook al weer gaat met een KPN abonnementje. Nou dat was heel simpel; even 1233 bellen en dan werd het vanzelf duidelijk. Vanzelfsprekend werkte dit nummer niet in het buitenland dus verder gezocht op internet en jawel een echte internet helpdesk gevonden van de KPN. Gelukkig stond ook hier een ander telefoonnummer dat het ook niet deed. Wel stond er een telefoonnummer bij voor de sufferds die het niet zelf konden. Een vriendelijk Ria sprak me na een oeverloze digitale introductie netjes toe en deelde me geruststellend mee dat het heel simpel was; gewoon even 1233 bellen en dan zou het allemaal duidelijk worden. Na de, kennelijk, gehoorgestoorde Ria tweemaal uitgelegd te hebben dat dat niet werkt vanuit het buitenland en zeker niet vanuit Afghanistan werd de verbinding verbroken. Hele procedure opnieuw. Na hetzelfde eindeloze voorspel kreeg ik nu het genoegen met Kevin. Ook Kevin vond het geen probleem, gewoon even 1233 bellen. Na Kevin driemaal uitgelegd te hebben dat dat niet werkt werd Kevin zenuwachtig, verstond me niet meer en zette me in de wachtstand waarbij John Woodhouse probeerde m’n avond nog een beetje kleur te geven. Net op het moment dat ik me bij de Taliban aan wou sluiten om hele erge dingen te gaan doen ergens in een call-centrum van de KPN kwam de lieverd weer aan de lijn met dé oplossing. Er moest voor de 1233 een sterretje-honderd getoetst worden en afgesloten met een hekje. Voorwaarde was dat ik dat zelf moest doen dus dat dan helaas de verbinding met mijn Call-Centrum wonder verloren zou gaan, maar helaas meneer Markwat een andere oplossing was niet mogelijk. Naïef als meneer Markwat was liet hij zich verleiden om deze onnozelheid te proberen. Verwacht resultaat; niets. Wederom door de KPN reclame en bullshit berichten gewerkt om Geert aan de lijn te krijgen. Kennelijk was er verhoogd alarm geslagen en wist Geert met welk probleem ik in gevecht was. Geert verbond me door met de technische afdeling en binnen twee minuten is mijn voicemail-box afgesloten. Hoe F***** moeilijk kon het dus zijn!
KPN: jullie liggen op koers en boeken grote successen, sommige dingen zouden misschien toch nog een beetje beter kunnen.

Induction

Gisteren de laatste dag van de Jirga. Hierdoor werd het mogelijk gistermiddag de poort uit te gaan om een begin te maken met het ophalen van spullen. Vandaag de start van een tweedaagse induction-course. Het zal pas volgende week worden dat ik naar Kunduz kan vliegen. Gistermiddag was mijn bagage nog niet op het vliegveld gearriveerd en hoop niet dat hiermee het Sudan-drama zich gaat herhalen en het traumatisch gaat worden. De weersberichten in Kunduz zijn goed maar een paar waterdichte Haix, in mijn bagage ergens tussen Nieuw-Millingen en Kabul Airport, lijken geen overbodige luxe voor de komende sneeuw.

Vanwege de achtienhonderd meter hoogte word je een paar keer per nacht wakker. Een genezerik heeft me uitgelegd dat het wakker worden een natuurlijke reactie van je lichaam op het geringere zuurstofgehalte is.
Het verkeer in Kabul is netjes vergeleken met Khartoum maar redelijk panisch voor westerse begrippen. Omdat ook hier het recht van de sterkste heerst is het redelijk veilig rijden in onze MB’s van rond de vijf ton.

Cultuurshock

Pindakaas gekocht in een winkeltje, eigenaar komt uit Dordrecht. Hamburger gegeten in Dubai bij de Mac. Gisteren een Heineken gedronken in de kantine. En radio-1 journaal geluisterd via internet.

Arrival

Na een makkelijke reis zonder vertraging of oponthoud vanochtend aangekomen in Kabul. Opgewacht door collega’s en doorgereden naar mijn tijdelijk verblijf in Kabul. Klein stukje van Kabul gezien. Begin gemaakt met het programma van inrouteren. Mooie twee kamer appartement gekregen, met ligbad. Precies zoals het in de folder stond. Kennis maken met collega’s die het hier goed naar de zin hebben.

Last Night

Laatste dagen in Nederland lekker relaxed met goed kokende kinderen, leuke blues avond en vrienden die nog even een borrel of een kop koffie kwamen halen.
M’n rugzak is gepakt en m’n fotospullen gaan in de handbagage mee. En alles binnen de afmetingen en gewicht.
M’n vader nog bellen stond voor morgenochtend op het programma. Hij was me voor en hebben elkaar vanavond het beste gewenst.

-

Visum ligt klaar, tickets geboekt en vandaag even geSkyped met een collega die afgelopen woensdag is vertrokken. Ze hadden een lastige reis gehad vanwege het slechte weer.
Nog een paar kleine dingetjes regelen. Ben er klaar voor.

Tajalai

Eén van mijn eerste patrouilles in Sudan reed ik naar Tajalai en ontmoette daar Alor Gnok.
Alor, een jonge Dinka agent, hij wist niet precies hou oud hij was maar zeker niet ouder dan een jaar of tweeëntwintig, kwam uit de buurt van Juba, was daar gerecruteerd en in 2008 in Abyei-area geplaatst. Aangekomen in Abyei was hij samen met de andere rekruten weken lang bezig geweest de puinhopen van de clash op te ruimen. De honderden overblijfselen van koeien, geiten en mensen werden in een grote kuil verzameld en begraven. Toen deze klus geklaard was was zijn opleiding over en was hij agent. Direct hierna werd hij in Tajalai geplaatst. Een plaats waar naast de trekkende Messerias niemand iets te zoeken heeft en sinds mensenheugen bij hun vertrek door de Messerias geplunderd wordt. Een politiepost die de politiecommandanten in Abyei niet kennen, laat staan dat er ooit iemand van hen zich liet zien.
Alor kon niet lezen, schrijven en rekenen, maar sprak heel goed engels. Geleerd van een tante uit Juba die op de markt cassettebandjes verkocht met Amerikaanse muziek.
Alor heeft me in dat kleine half jaar heel veel gevraagd. De meeste vragen gingen over hoe het politiewerk in Nederland was en of ik kon begrijpen dat hij bang was.
In juli 2010 ging het weer mis in Tajalai en werden er burgers gedood toen ze probeerden te voorkomen dat hun geiten gestolen werden.
Omdat Alor goed engels sprak en niet bang was gingen we samen met hem naar de plaats delict voor het horen van getuigen en verzamelen van sporen. Op de terugweg sprak hij weer over zijn angst.
Natuurlijk begreep ik die angst maar had niet het lef hem dit te vertellen.

In augustus 2010 reed ik mijn laatste patrouille in Sudan naar Tajalai. Ik had Alor beloofd een kleine veertig kilometer door de Nijl-klei te baggeren om elkaar voor het laatst de hand te schudden en elkaar met de rechterhand op de linkerborst te kloppen.
Bij deze laatste keer dat we elkaar spraken hebben we het niet veel over politiewerk gehad. Alor had een paar nieuwe agenten onder zijn hoede gekregen en was daar trots op. Hij vertelde me dat ze erg bang waren en dat hij niet aan hun durfde te zeggen dat hij dat ook was.

Een paar weken geleden las ik een berichtje over Tajalai. Zuidelijke- en Noordelijke militairen waren er slaags geraakt en er waren veel doden bij gevallen.
Een bericht dat alle aanleiding gaf erg bang te zijn.

-

Gisteren afscheid genomen van team Zuid. Vreemd om uit vrije wil weg te gaan bij een club waar ik het afgelopen jaar fijn gewerkt hebt. Een leuke club vrouwen en een paar mannen. Heb moeten beloven gezond terug te komen en dat heb ik gedaan.
Vandaag m’n spullen ingeleverd voor vervoer naar Kabul. In de bagage liggen nog maar twee boeken; Bonita Avenue en een boek van Keith Richards. Begrijp eigenlijk niet goed waarom ik Bonita Avenue meeneem. Het horen en lezen van goede recensies is een klein zekerheidje dat ik het Waist of Time vind.
Twee weken geleden bij BuZa mijn visa-aanvraag ingeleverd. Tot gisteren lag het nog steeds onaangeroerd op de plank. Argument: het offerfeest.
Was niet op de hoogte dat dat twee weken lang gevierd wordt op het Ministerie.